از عجایب این فصل پخش همزمان بیش از ۵ سریال در حد عالی

از شبکه های مختلف سیماست. البته این به خودی خود تعجب

نداره چون وظیفه سیما پخش سریال و تله فیلم های خوبه اما این

بار به نظر میاد برخلاف همیشه که تقریبا مخاطبین اهمیت چندانی

برای دست اندرکاران سیما نداشتند اما اینبار دقت در ساخت یکی

از ویژگیهای کارهای فصل پاییز به شمار میاد.

یکی از سریالهایی که واقعا قابلیت توجه را داراست سریال ساعت

شنی به کارگردانی بهرام بهرامیان است. این سریال برخلاف دیگر

سریالهای سیما با ساختاری متفاوت ارائه میشه. به نحوی که دارای

ریتم و تمپو بسیار تند است و نمی گذارد بیننده در برخورد با موضوع

سریال دچار رخوت شود. از ویژگیهای دیگر سریال بهره گیری از

بازیگرانی است که  در ارائه بازی بسیار قوی هستند . بهره مندی از

رنگ در ارائه محتوای کار والقاء حس صحنه یکی دیگر از شاخصه های

ساعت شنی    است. موضوع  سریال  درباره  مشکلات  و  معضلات

پیرامون زنان است که این موضوع به خودی خود دارای جذابیت برای

بیننده است و کمتر کاری به آن پرداخته است.تا به این لحظه سه قسمت

ابتدایی سریال پخش شده اما در همین سه قسمت بیننده با تفاوتهای

بسیاری در برابر سریالهای دیگر روبروست. این سریال از آن دسته

از سریالهایی است که در پایان قابلیت نقد بسیار دارد البته در جایگاه

یک اثر خوب و متفاوت نه یک اثر بی خاصیت که سیما مدتی بود به

آن رویکرد روی آورده بود و دیدن و ندیدن کارهای سیما هیچ تفاوتی

برای بیننده نداشت و چیزی از دست نمی داد اما در سریالهای پاییز

ما با سیل سریالهای بسیار خوب مواجهیم . سریالهایی همچون حلقه

سبز . شهریار . بیداری . روزگار قریب و حتی در بعد تاریخی مذهبی

سریال ابراهیم خلیل الله که در فرصتهای بعدی یک به یک به آنها

می پردازم. البته با اشراف به این مطلب که تا کاری به پایان نرسد

نمی توان به طور کامل به آن پرداخت سعی می کنم تک به تک در

پایان این مجموعه ها  به تحلیل و نقد آنها بپردازم چون در حال حاضر

همگی در حال پخش هستن و پرداختن به اونها باعث از دست رفتن

اصل مطلب میشه. راستی چه می کنید با سریال نچسب چارخونه که

که  همه  سوژه هاش     کپی    سوژه های   کارهای مهران  مدیری

 علی الخصوص نقطه چینه!!!!!!!!!!!!

                                                س ـ خ