تبليغاتX
نمای آخر 25 فریم
مطالب علمی تلویزیون و نقد تلویزیونی و برنامه ها و تله فیلم ها و بازیگران ایران

 

 (صدای خارج از تصویر)Voice over:

 

 

 

روایتی که پیوسته از عناصر تصویری استفاده کرده وهمراه با صدای گوینده ای است که دیده نمی شود. این تعریف گاهی می تواند با تعریف نریشن یکسان باشد و گاهی هم نه.

  در فیلمهای مستند و یا داستانی، گوینده ای یا بازیگری بر اساس پژوهشهای انجام گرفته و یا بر اساس روایت داستان، فیلم را روایت می نماید و فیلم یا بر اساس روایتی که راوی نقل می کند ، تصویر گذاری می شودـ در مواردی که نریشن ابتدا نوشته می شودـ و یا فیلمساز بر اساس ایده اولیه ای که دارد ،تصاویر ضبط شده را کنار هم قرار داده و بر اساس آن روایت داستان نوشته می شودـ در مواردی که نریشن بعد از ضبط تصاویر نوشته می شود ـ اما جدیداً فیلمهای ساختار شکنی در کشور ما به وجود امده اند که نریشن هیچ ربطی به تصویر ندارد.پس نریتور هیچ گونه حضور فیزیکی ندارد و بیننده تنها صدای او را می شنود. اما در تعریف V.O الزامی برای عدم حضور فیزیکی گوینده وجود ندارد و او می تواند در قسمتهایی از فیلم حضور یابد.برای بسط بیشتر مطلب به این مثال توجه نمایید:

مجری: تیم استقلال امروز در مقابل صدها تماشاگر نتوانست از سد تیم پرسپولیس بگذرد و همچنان در رده سوم جدول باقی ماند.

به دو صورت می توان این مطلب را ارایه نمود: یا مجری از ابتدا جلوی دوربین قرار گیرد و تمام این مطلب را بگوید و یا برای این که تنوع بیشتری به برنامه داده شود تصاویر مربوط به بازی به هنگام صحبتهای مجری پخش گردد.(V.o) با این کار وحدت آیتمهای برنامه ـ وحدت دو آیتم در این برنامه وحدت صدایی است ـ در عین حالی که تنوع دارند، حفظ می شود.

   از تفاوتهای دیگری که می توان ذکر نمود این است که در یک برنامه می توان که در یک برنامه دهها صورت اجرا نمود در حالی که در یک فیلم مستندـ آنچه که معمول است از یک نریتور استفاده می شود.  

 

          

 

در V.o، و به خصوص در برنامه های خبری ، گوینده به صورت زنده داستان و یا متن خبری را می خواند که بیننده تصاویر آن را می بیند و صداهای طبیعی صحنه را  می شنود.بر اساس این تعریف می توان ادعاکرد که ریشه V.o از برنامه های خبر می باشد به این دلیل که صدایی که بالاتر از صداهای دیگرـ صداهای طبیعی و... ـ در برنامه های خبری قرار می گیرد ، صدای گوینده خبر یا Anchor است.

 

  

اما چگونه می توان یک   V.o خوب و مناسب برای برنامه نوشت:

 

1-     Read: ابتدا اطلاعات و یافته های خود را به طور دقیق مطالعه نمایید.

 

2-  Comprehend: مطالبی را می خوانید، سعی کنید که خوب درک نماییدو بدانید که نویسنده مطالب چه چیزی را می خواست بگوید. چه مقدار اطلاعات و اتفاقات به یکدیگر مرتبط هستند؟ ترتیب و توالی رخداد اتفاقات به چه صورت بوده است؟ و کدام اتفاق بعد از دیگری به وقوع می پیوندد؟ چند نفر با این اتفاقات مرتبط هستند.

 

 

3-    Sort,arrange and Simplify (جداکردن،نظم دادن و ساده نمودن یافته ها):

به یاد داشته باشید که کدام اتفاق ضروری ، مهم و جذاب است و کدام یک غیر جذاب و غیر مهم است. در ذهن خود مخاطب را مدام در نظر داشته باشید و اندازه زمانی که اجازه دارید که تمام داستان را بگویید را در نظر بگیرید و این که چه تصاویر و صداهایی مورد نیاز است و چه میزان از آنها موجود است.

   در این مرحله شما ابتدا برروی مرحله بعدی ابتدا فکر نمایید قبل ازاین که شروع به نوشتن کنید. شما قبل از این که بروید تصاویر و یا صداها را ضبط نمایید باید اطلاعاتی را که شما درباره آن موضوع ندارید را بگیرید. بهترین را برای نوشتن داستان و یا تدوین بر اساس تصاویر و صداهای گرفته شده، استفاده از اطلاعاتی که شما درباره آن موضوع دارید، می باشد.

 

4-     Consider Visual and Natural Sound:

  چه در هنگام تصویربرداری و چه یا قبل آن نکات مهم و کلیدی داستان را به خاطر بسپارید. اگر نکات کلیدی و مهم داستان تصاویر ویژه ای را طلب می کند،آن تصاویر باید مورد توجه قرار بگیرد و باید در تصویربرداری در اولویت قرار بگیرد.


منبع:

Gormly,Eric,Writing And Producing Television News ,Blackwell, 2004,p138.

  

 

   

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم آبان 1386ساعت 14:0  توسط   |