شب گذشته ۱۲ خردادماه برنامه شب شیشه ای میزبان بازیگر خوب و مهربان تلویزیون ،

  سینما و تئاتر جناب آقای سید جواد هاشمی بود. به روال شبهای گذشته آقای رضا رشید

 پور شروع به نقد بازیهای آقای هاشمی کردند غافل از اینکه میهمان برنامه ید طولایی در

 اجرای برنامه و بازیگری دارند و با زبانی نرم و با اعتماد به نفس سرشاری که از اقای

 سیدجواد هاشمی سراغ داریم ایشان ابتدا آقای رشید پور را متهم به ندانستن بسیاری از

 اصول بازیگری و سپس عدم دانش نقد و نقادی دانستند و به خوبی به سوالات اتفاقا

 غیرکارشناسی ایشان با این پیش گفتار که البته این حرف غیرکارشناسی است به خوبی

 پاسخ دادند و این رویه تا بدانجا پیش رفت که آقای رشدپور که خلع سلاح شده بودند به

 این جمله فکاهی بسنده کردند که شما با اشاره به این نکته که حرفها و نظرات من

 غیرکارشناسی است و اینها دقیقا نظرات بینندگانی است که آنها هم کارشناس نیستند به

 مقابله با آقای هاشمی پرداختند. میدانم که بالاخره به نحوی این نوشته ها به گوش آقایان

 می رسد، روی سخنم با آقای رشیدپور است که اتفاقا برنامه ایشان به مدد میهمانانی که

 دارند و مخاطبین هم مشتاق دیدن آنها به صورت زنده هستند به جایگاهی رسیده اند که با

 اشکالات فاحشی که در ساختار و قالب برنامه حتی در انتخاب مجری دارند به برنامه ای

 تبدیل شده که خیل عظیمی از بینندگان پای آن می نشینند( که از نظر من به عنوان یک

 رسانه ای این هم غنیمتی برای رسانه است که مخاطبین سرشاری داشته باشد حتی به مدد

 برنامه هایی که چندان از جایگاه مناسبی برخوردار نیستند) اما برادر بزرگوار من در

 برنامه سازی یکی از اصول ابتدایی شناخت ساختار برنامه و انتخاب مجری  و عوامل بر

 اساس محتوای برنامه است. این برنامه کپی بی سلیقه ای از نمونه های آمریکایی آنست

 که اتفاقا از یک نوع برنامه هم کپی برداری نشده و ساختار از یک برنامه ، محتوا از یک

 برنامه دیگر و قالب از برنامه دیگری است که باعث شده ملغمه ای به نام شب شیشه ای

 ساخته شود. در ثانی درست که مخاطبین تلویزیون شاید از دیدگاه شما کارشناس نباشند

 اما حداقل یک مقاله یا نوشته سینمایی را در عمر خود مطالعه کرده و در سطح بسیار

 کمی همه  دارای نظرات کارشناسی هستن که شاید بر پایه تحصیلات آکادمیک نباشد اما

 ذات انسانها به نحوی است که بسیاری از امور را ذاتی دارند و نیازی به مطالعه ندارند.

 مثلا زیبایی شناسی در درون انسان است که خداوند در ذات انسانها قرار داده است. دیگر

 موضوع در برنامه شب گذشته نقد بر بازی سید جواد هاشمی بود که طبق فرمایش آقای

 رشید پور ایشان خود را تکرار می کنند. نمی خواهم از الفاظ تند و ناپسند استفاده کنم اما

 اگر سیدجواد هاشمی در ۵۴ اثری که بازی کرده همیشه یک نوع بوده از عدم لیاقت

 کارگردانان ماست که نمی توانند از یک کاراکتر آن چیزی را درآورند که مدنظر فیلمنامه

 است و دیگر اینکه  به فیلم افق مرحوم رسول ملاقلی پور نگاه کنید بازی بسیار زیبای

 سیدجواد هاشمی کجایش شبیه مرتضی در اخراجیهای مسعود ده نمکی است. نیم نگاهی

 به کاراکتر شهید احمد کشوری در سیمرغ هم برای رسیدن به تفاوتهای بازیهای سیدجواد

 هاشمی کافیست. راستی برنامه تا انتها حضور را شنیده اید نقش آفرینی های سیدجواد

 هاشمی در آن برنامه ها فوق العاده دلچسب است. آقای رشید پور عزیز قبول کنید که یک

 برنامه چالشی نیاز به یک مجری قدرتمند با دانش دارد نه یک مجری که به مدد چند مجله

 خانوادگی و مطالب شبیه به هم آنها بر روی میهمانان خود قضاوت کند و با سرسختیه

 پوچی هم به دنبال کوبیدن طرف مقابل باشد.

 امان از بی دانشی.......

                                      س ـ خ