در زمان ساخت سریالها و برنامه های تلویزیونی مهمترین بخش

 تفکیک رده های سنی مخاطبان و تحقیق همه جانبه پیرامون 

 گروه هدف است.در این رابطه تهیه کنندگان برنامه ها می بایست

 در ابتدای امر گروه سنی خاصی را مدنظر داشته و بر اساس آن

 بر روی پیام موردنظر سریال یا برنامه تحقیق کنند.

 اما مهمتر از این هنگام نمایش فیلم ُ برنامه یا سریال نکته ای

 که باید مدنظر ناظرین باشد تفکیک گروههای هدف برنامه های

 در حال پخش است. ما شاهد این موضوع بوده ایم که رده بندیهای

 خاصی برای فیلمهای خارجی حتی در آمریکا وجود دارد که تخطی 

 از آن  غیرقانونی است اما در جامعه ما همچون سایر اموری

 که جدی گرفته نمی شود این موضوع نیز از طرف والدین و کودکان

  رعایت نمی گردد.

 از جالبترین نمونه های آن که در روزهای اخیر شاهد آن بوده ام

 نقدی بود که بر سریال زیرتیغ وارد آورده بودند به این مضمون

که کودکان ما در زمان نمایش این سریال بسیار مضطرب و ناراحت

بودند و به همین دلیل این سریال مشکل داشته است.

 در صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران ساعت موردنظر برای

پخش برنامه های کودکان و نوجوانان ُ ساعات۹ تا ۱۱ صبحها

و  ۱۵ تا ۱۹ هرروزاست که به تفکیک میان شبکه های

 سیما تقسیم شده است.

البته ساعت ۱۳ تا ۱۴ هم برای شبکه ۵ سیما وجود دارد که

برنامه خردسالان خود را پخش می کنند.

 با در نظر گرفتن این ساعات و به لحاظ تربیتی کودکان نباید

 نظاره گر برنامه ها و سریالها و فیلمهایی باشند که برای

 مخاطبان بزرگسال ساخته و پخش می گردند و در این

 زمینه خانواده ها مسئولند تا ساعاتی را که مخصوص تماشای

 کودکان است برای آنان در نظر گرفته تا شاهد برنامه های خود 

 باشند. تا بدین ترتیب در نقد برنامه های مخصوص بزرگسالان

  مجبور به بیان حرفهایی از همان دست که در بالا بدانها

 اشاره شدنباشند و برنامه سازان را در این امر یاری دهند.

                                        س ـ خ   

ویژگهایی که برای نگارش متن مستند باید رعایت نمایید:

1-   تطابق گفتار با تصویر

2-    درباره چیزی که دیده نمی شود چیزی گفته نشود.

3-      طول کلام با تصویر رعایت شود.

4-    جملات ساده باشند اما نه عامیانه و کوتاه.

5-    درباره چیزی که روشن است صحبت نشود.

6-    فضاپرور باشد.

7-    وقتی تصویر قادر نباشد پیام را انتقال دهد آنگاه از کلام استفاده شود.

8-   هماهنگی با موضوع داشته باشد.

9-    خیال پرور باشد.

10-      مخاطب را درگیر نماید.

11-      درباره نکته مورد نظر باشد.

12-      تبلیغ مستقیم نکنید.

13-       گنده گویی نکنید.

14-       از متون کلیشه ای بپرهیزید.

15-      جملات بلند نباشد.

16-      حروف رابطه مانند که و... به فهم بهتر متن کمک می نماید.

17-      ارائه زمان تابع قواعد خاص است. هیچ وقت در متن نگویید پارسال، امسال و...

18-      آمار و ارقام در متن به کار نبرید در صورت لزوم از تصاویز گرافیکی استفاده نمایید.

منبع:

جزوه درسی محمد رضا پاسدار، طراحی تولید پیشرفته،تیرماه1384.

1- با توجه به این که تیتراژ شناسنامه برنامه و حامل پیام  است ؛ نباید باعث خستگی کسالت و یا شوخی با تماشاگر باشد.

2- اسامی پایان برنامه (یا در تیتراژ) پایانی سریعتر از اسامی ابتدایی در هر برنامه     می آید. دلیل آن است که :

1/2- از ارزش هنری کمتری برخوردار ند.

2/2- تعداد آنها زیاد است و نیازمند آن است که با توجه به زمان استاندارد محدود ، اطلاعات تیتراژی منتقل شود.

3/2- چون برنامه پایان می یابد معمولا مخاطب به دنبال تماشای برنامه جدید است و کمتر به برنامه توجه دارد.

3- تیتراژابتدایی همیشه با خلاقیت بیشتری تولید می شود و همراه است با جذابیت هنری ـ و تصویری. ولی در تیتراژ پایانی بیشتر منابع تصاویر نوشتاری است و اسامی در پیش زمینه کادر بیشتر به چشم خورد و بارز می شوند.و در زمینه تصویری کمتر از متنوع برخوردار است و ممکن است تصویر فریم آخر برنامه فوق باشد که در لحظه حساس برنامه تمام شده و به روی آن شخصیت  تمرکز شده تا توجه بیننده را تا برنامه دیگر حفظ کند.  

4- عنوان برنامه در تیتراژ ابتدایی، با برنامه همراه است و زمان بیشتری را هم به خود اختصاص می دهد و تلاش می شود از عناصر برای تاکید و توجه بصری استفاده شود و ارائه عنوان در پایان برنامه ضرورتی ندارد. گاهی اوقات به عنوان یک جنبه تزیینی بر برنامه اضافه می شود.

5- چنانچه انتخاب عنوان به ویژه در برنامه های تک قسمتی پیام بنامه را لو داده و داستان برای مخاطب با انتخاب تیتراژ آشکار شده ، پیشنهاد می شود عنوان برنامه در تیتراژ پایانی بیان شود تا بدین ترتیب توجه مخاطب به برنامه بیشتر شود.

6- اگر یک نمای تلویزیونی سه زمینه داشته باشد: پیش زمینه، زمینه و پس زمینه. بهتر است به ویژه در تیتراژ پایانی برای برجسته کردن اسامی که تقریباسریعتر از اسمی تیتراژ ابتدایی می آید. پس زمینه خنثی، ثابت ، باشد و پس زمینه از برجستگی بیشتری برخوردار شود. زیرا هر چقدر در نما پیش زمینه برجسته تر و نزدیکتر شود بیشتر به چشم می آید و به لحاظ زیبایی شناسی توجه بیشتری به آن خواهیم داشت.

7- عنوان بندی در تیتراژ نباید پراکنده باشد، زیرا پراکندگی باعث عدم جلب توجه        می شود.

8- از چین خوردگی ، پستی و بلندی در سطح تصاویر باید اجتناب کرد.

9- امروزه با توجه به مخاطب دانا و آگاه و برای به روز بودن ساختار تیتراژی بهتر است از فن گرافیک برای تیتراژ استفاده کنیم، زیرا گرافیک تلفیق نوشته و تصویر است. گرافیک هنری است نوشتاری ، چاپی، تصویری، نموداری و طراحی خالص.

10- در تیتراژهای مجموعه ای برای جلب توجه و تاثیر بیشتر از عامل آواز ، موسیقی، به ویژه هنرمندان مشهور استفاده می شود تا مخاطب هم به تیتراژ توجه کنند و به ارزش های محتوایی برنامه با حضور بزرگان و پیشکسوتان هنری ببرد.