به دلیل علاقه زیادم به سینما به سمت تلویزیون کشیده شدم

و رشته برنامه سازی تلویزیونو خوندم، تقریبا ۱۲ ساله که

مجلات تخصصی سینما و تلویزیونو می خونم و الانم آرشیوی

از مجلات سروش هفتگیو ، گزارش فیلمو ، فیلم و حتی سری

مجلات فیلم و سینمارو که احمد طالبی نژاد یکسری بیرون

آورد دارم و از صدقه سری این خوندنهاس که تقریبا منتقد

خوبی تو زمینه سینما و تلویزیون البته به حساب خودم هستم و

صدالبته که در برابر بزرگان این رشته هیچ ادعایی ندارم جز

در رشته تخصصی خودم یعنی تلویزیون و سرسختانه در

مقابل هر توهین و کوچک شمردن این رسانه می ایستم و

 برای این ایستادگی هم دلایل منطقی دارم که ان شاء ا... در

فرصتی مناسب تر حتما این دلایل را به نگارش در میارم.

اما دلیل این همه روده درازی چیست؟ در شماره جدید

ماهنامه وزین فیلم که حداقل ۱۰ سال خواننده پروپاقرص

اون هستم ، در صفحه خشت و آینه که هر بار منتقدان

عزیز فیلم با یک بهانه به نقد یک مقوله خاص می پردازند،

در سه یا چهار نقد از شش نقد به کوبیدن ساحت تلویزیون

پرداخته اند و آنهم به دلیل صحبتهای جناب آقای علی

معلم یکی از منتقدان خوب سینما در برنامه نقد ۳ درباره

سریال اولین شب آرامش ساخته جناب آقای احمد امینی،

که فرموده بودند این سریال از نظر ساختاری بسیار سینمایی

است و از قالب تلویزیونی خارج شده است و دلایلی که

برای آن قائل شده بودند بسیار منطقی بود و براساس

شناخت صحیح  رسانه تلویزیون ،بطور مثال در نقد یکی

از سکانسهای قسمت پایانی که دختر (یکتا ناصر) یکی یکی

درهایی را می گشاید و به جایی نگاه می کند اما نمای نقطه

نظر او را نمی بینیم و منطق آقای امینی در عدم نمایش

نمای نقطه نظر دختر این بود که خوب بیننده در قسمتهای

ابتدایی و در کل فیلم اتاقهای افراد خانواده را دیده و دیگر

نیازی نمی دیده اند که این نمای نقطه نظر را قرار دهد که

این در رسانه تلویزیون اوج بی منطقی و عدم احترام به

بیننده است.از دیدگاه ایشان سریال هم مانند فیلم است و

آنچیز که یکبار در اول فیلم نمایش داده شده دیگر نیاز به 

نمایش ندارد در حالیکه این دیدگاه عدم شناخت کارگردان

نسبت به مدیوم رسانه تلویزیون را می رساند ، چون در

فیلم سینمایی کارگردان نهایتا با ۹۰ دقیقه فیلم مواجه است

در حالیکه در یک سریال حداقل زمان ۳۰۰ دقیقه است.

حال در نظر بگیریم روزهایی را هم که با عدم نمایش قسمتی

از سریال مواجهیم و ... حال بیننده بینوا چگونه توانایی

دارد که آنچه در قسمت اول یا دوم در دقایق ابتدایی دیده

در قسمت ۳۰ و در دقایق پایانی به یاد داشته باشد و در

پاسخ به آقای معلم پاسخ می دهند که بالاخره کارگردان

باید علایق سینمایی خود را در سریال هم اعمال کنند!!!!

حال خانمها و آقایان منتقد ماهنامه وزین فیلم برای پشتیبانی

از دوست و همکار دیرینه خود یعنی آقای امینی ، تلویزیون

را سخیف و دارای درجه ای نازل می بینند.در عجبم سردبیر

این مجله برای چاپ آیا مطالب را بازبینی می کنند یا نه ؟

نمی دانم کجای عالم تلویزیون را اینقدر ناچیز می پندارند که

این افراد مدعی شده اند که در هیچ جای دنیا تلویزیون ارج

و قربی ندارد . من در جواب این آقایان  می گویم    بهتر

است بیشتر در باب تلویزیون مطالعه بفرمایند تا در یابند

در هیچ جای دنیا نه تنها تلویزیون از ارزش کمتری نسبت

به سینما  برخوردار نیست بلکه آنقدر دارای اهمیت است

که بهترین تحقیقهای هنری اجتماعی و زیبایی شناسی بر

روی این رسانه انجام گرفته و هر روز بر ارزشش افزوده

می شود، شما بروید و بر گور میت خود بگریید.

البته منظورم اهالی محترم سینما نیست ، بلکه با کسانی

هستم که برای بالا بردن خود از کوچک کردن دیگران لذت

 می برند.                           س ـ خ

30 ثانیه حضور اولیه شما در استودیو کل گروه را تحت تاثیر قرار خواهد داد. از این حس به خوبی استفاده نمایید تا همه عوامل تمام تلاش خود را در طول روز برای انجام بهتر کار به کار گیرند.

آنچه که افراد نیاز دارند به آنها بدهید

اگر همه چیز در کار به سمت ناگوار و بی راهه می رود، مجری و تهیه کننده نیاز دارند به نظر فردی گوش دهند که آنها او را قبول دارند و او می تواند وحدت برنامه را حفظ نماید.

یک گروه حرفه ای برای یک کارگردان تمام آن چیزهایی که او نیاز دارد را برای او فراهم می کند.اما این انتظار از کارگردان هم هست که بداند چه چیزهایی را می خواهد وچه چیزهایی امکان فراهم آوردنش در برنامه نیست. آنچه را که شما از دیگران می خواهید قبل از رفتن به داخل استودیو بدانید، قبل از این که از عوامل برنامه بر عدم وجود آن چیز بپرسید آن را حدس بزنید.

مثبت باشید

همه افراد به حرفهای کارگردان گوش و در برابر صحبتهای او واکنش نشان می دهند. اگر شما می خواهید به داخل استودیو بروید مثبت وپر از انرژی باشید، کل گروه تحت تاثیر این انرژی شما قرار خواهند گرفت ونتیجه ای که شما دوست دارید در آن روز به دست آورید به بار می نشیند. این کار همیشه آسان نیست به خصوص هنگامی که شما به مدت 6 ماه ساعت 3 بامداد بخوابید.

اعتماد به نفس داشته باشید

بسیاری از افرادی که به تازگی کارگردان می شوند،هنگامی که با مسائل پیچیده در کار مواجه می شوندکمی عصبی می شوند. در این هنگام پشت سر همه راه نیفتید و از سر عصبانیت چیزهایی به عوامل نگویید. همه آنها نگران شما خواهند شد اما اعتقاد دارند که برنامه به نحو درست انجام خواهد شد.

مجری می خواهد بداند که دقایق بعد چه کاری را باید انجام دهد. کار بعدی را به او بگویید. گروه می خواهد بداند که منابع تصویری چه چیزی است. منبع مورد نظر خود را دقیق به آنها بگویید. این قابل قبول نیست هنگامی که با ششVT کار می کنید، بگویید VTبرو.

گوش دهید  

شما باید به آنچه دیگران می گویند گوش دهید. اگر دستیار تهیه مطلبی را در موردVT به شما می گوید به حرفهای او گوش دهید. اگر تدوین گر برنامه تغییراتی را می خواهد نه بر اساس داستان به وجود آورد اما برای کارش دلیل خوب و مناسب داشت آن را بپذیرید.

1- تیتراژ خوب خود یک برنامه کامل است و باید دارای پیام باشد.

2- روال تصویری تیتراژ باید یک نظم و انضباط هنری و فنی داشته باشد . و  از لحاظ هنری در جایگاه خودش قرار گیرد.

3- تیتراژ خود خلاصه ای از برنامه است . در تیتراژ به اختصار با درون مایه برنامه آشنا می شویم. گاهی او قات تیتراژ به عنوان حلقه وصل قسمت قبل و قسمت بعد استفاده می شود و به نکات کلیدی آنچه گذشت می پردازد و در عین حال ویژگی های اطلاع رسانی تیتراژ را هم حفظ می کند.

4- تیتراژ خود یک امضاء است. یک کد ـ نشانه برای ارتباط اندیشه ای با سازندگان پیام برنامه است . ما از طریق تیتراژ با افکار سازنده پیام آشنا می شویم.

5- تیتراژ نشان دهنده فعالیتهاست. کسانی که در شکل گیری این بسته فرهنگی نقش تخصصی داشته باشند.

6- تیتراژ باید انعکاس دهنده صادق، درست و دقیق فعالیتها باشد.

7-  تیتراژ باید منافع خاص را عاید شخص یا گروهی بکند.

8- اسامی درون تیتراژ باید اسامی را که فعالیت خلاق در برنامه داشتند معرفی کند که به برنامه اعتبار ببخشد.

9- تیتراژ اول و آخر به خاطر پیامی که دارند معمولا متفاوت است.

10- در تیتراژ یک نکته اساسی و مهم است که امروزه در رسانه ها رعایت نمی شود و آن این است که چنانچه افرادی که در تولید برنامه هستند و در چند فعالیت مشارکت دارند نباید بیش از یک بار اسامی آنها خوانده شود و آن هم مهمترین فعالیت است که ایشان مشغول انجام آن بودند.

منبع:

 بلوکات، عیسی، اداره کل تولید سیما.

 این جزوه نه اسمی دارد و نه سال  انتشار و... .

طبق روال معمول برنامه سازی آغاز و پایان یک برنامه تلویزیونی را با تیتراژ آغاز و با تیتراژ پایان داده می شود. سعی می کنیم که با عنوان تیتراژ در برنامه های تلویزیونی بیشتر آشنا شویم به باید ها و نبایدهای تیتراژ در تلویزیون بپردازیم.

1-   تیتراژ شناسنامه برنامه است برای تفکیک دیگر برنامه های رسانه.

2-    تیتراژ خبردهنده و بیان کننده محتوا است.

3-   در تیتراژ عنوان برنامه با عنوان مشخصه محتوایی برنامه ذکر می شود که خود حامل پیام است. و باید بسیار دقیق، خلاقانه ـ کوتاه ـ زیبا و مخاطب پسند ارائه شود. عنوان برنامه نقش بسیار مهمی در جذب مخاطب دارد. انتخاب صحیح باعث می شود که مخاطب را به تفکر و تحقیق و برنامه وادار می کند.

4-   تیتراژ باید القا کننده مفاهیم برنامه باشد.

5-    در تیتراژ نوآوری حرف اول را برای انتقال پیام برنامه می زند.

6-    ساختار تیتراژ باید با توجه به سطح دانش مخاطب باشد.

7-   در تیتراژ نقش صدا و موسیقی به عنوان یک نشانه ارتباطی و کد ارتباطی برای خبررسانی ـ آگاهی دادن ـ جذب مخاطب در حافظه ذهنی ایشان  بسیارموثر است  و باعث می شود که مخاطب به برنامه مورد توجه خویش واکنش مثبت نشان دهد و به ایشان قدرت انتخاب می دهد که به چه چیزی توجه کند.

8-  از جمله نقشهای تیتراژ در برنامه های تلویزیونی این است که تیتراژ یک تبلیغات است. تبلیغ فعالیتهای ، عملکردها.

9-    تیتراژ بیان کننده ساختارهای مختلف است. و دربیان تصویر آن با مفاهیم داخل برنامه آشنا می شویم.

10-   یک تیتراژ جذاب و خلاق و هنرمندانه یک شروعی موفق برای یک برنامه خوب است و به ویژه به توجه دست اندرکاران رسانه برای ارتباط سریع و هوشمندانه با مخاطب خبر می دهد.

منبع:

بلوکات، عیسی، اداره کل تولید سیما. در اینجا لازم است که از استاد حسین فردرو بابت در اختیار گذاشتن این جزوه تشکر و قدر دانی نمایم.

بعضی از تعاریفی که بلوکات در این جزوه داده با بعضی از تعاریفی که در کتاب «عنوان بندی در فیلم و تلویزیون» آمده متفاوت است که به محض این که به آن قسمتها برسیم آنها را ذکر خواهم کرد.

در سالهای اخیر تعداد اندکی از سریالهایی که به مناسبتهای

ویژه ساخته شده اند دارای کیفیت و جذابیت بالا بوده اند ،

در این میان امسال سریال دیدنی (تاصبح) ساخته آقایان

آهنگر و جوانمرد یکی از قلیل سریالهای خوب مناسبتی

بوده که قصد تنها از سر باز کردن  مناسبت نبوده و سریال

مبتنی بر یک تحقیق خوب ساخته شده است ،این ویژگی

در کنار بازیهای بسیار عالی بازیگران خصوصا بازیگران

قدیمی تر مانند جناب آقایان مجید مظفری ، محمد کاسبی

حسین سحرخیز و سرکار خانم پروانه معصومی و از بازیگران

سالهای اخیر بازیهای دلچسب آقایان امین زندگانی ،حمید

ابراهیمی،رامتین خداپناهی و خانم عسل بدیعی همه و همه

جزء ویژگیهای بارز این سریال محسوب می شوند و جای

بسی تعجب با اینکه این سریال به دلیل فرصت اندکی که

دراختیار داشته با دو کارگردان ساخته شده اما بازیها یکدست

و کار آبرومندانه است که قرابت بی بدیل دو کارگردان و

عوامل سریال را نشان میدهد.این سریال برعکس سریال

(ازنفس افتاده) که پیشتر نقدی بر آن نوشته شد ازداستانی

سرشار از کنش برخوردار است که در هر قسمت برای

بیننده  مطلب جدیدی را رو کرده و باعث میشود تا مخاطب

از سریال خسته نشده و آنرا همچنان دنبال کند.

اما همین سریال خوب هم خالی از ایراد نیست، متاسفانه

در یکی از قسمتها که قهرمان داستان (سیاوش) توسط

انقلابیون از زندان آزاد می شود او در نمایی لانگ شات و

رو به پایین به تصویر کشیده می شود که در پس زمینه اش

ماشینی چپ شده و از آسمان برگه هایی بر زمین میریزد و

زمین هم پر از اوراق است و او سر گشته پیش می رود.

این نما دارای مفهوم بسیار عمیق است که براساس

زیبایی شناسی او را فردی تنها و سرخورده به نمایش

می گذارد در حالیکه در واقعیت داستان اینگونه نیست

و از کارگردانان هم بعید به نظر میرسد که بدون توجه

به مفهوم، اندازه نما و زاویه نما را برگزیده باشند که

اگر اینگونه بوده بسیار جای تاسف دارد.

به هر حال رسالت رسانه جلب مخاطب با ارائه مطالب

صحیح است که کارگردانان و تهیه کنندگان عزیز باید

این امر را مدنظر داشته باشند تا حتی با ذره ای

سهل انگاری مفهومی نادرست را به مخاطب ارسال

نکنند.                           س ـ خ