تبليغاتX
نمای آخر 25 فریم
 
نمای آخر 25 فریم
مطالب علمی تلویزیون و هر آنچه درباره آن می خواهید بدانید
صفحه نخست             مدیر وبلاگ            پست الکترونیک         آرشیو مطالب         عناوین مطالب
درباره وبلاگ


دوستان خوب من در این مدت هفت ساله دوستان بسیار خوبی پیدا کردیم. دوستانی که اونقدر همنوا بودیم باهم که وبلاگهاشون در قسمت پیوندهای وبلاگ و پیوندهای روزانه ثبت شده. بیشتر بچه ها از حرفه ایهای رشته های هنری هستن. البته ممکنه در وبلاگشون نشونی از حرفهای حرفه ای نباشه و گاهی بعضیاشون بدجور حرفه ای بنویسن. توصیه می کنم به این وبلاگها سر بزنین. حتما به نتایج جالبی خواهید رسید.

سال نو عید اومد زمستونو بهار کرد

                سال قبل یواش یواش فرار کرد

                                  عید اومد خنده کن فردارو کس ندیده

                                                       سال نو یه سال پر امیده


سلام بر همگی دوستان عزیزم سال نو مبارک امیدوارم تا این لحظه از سال 1391 رو به خوبی و خوشی گذرونده باشین و روزهای بهتری رو هم پیش رو داشته باشید.

سال 90 سال خوبی برای رسانه ملی بود حداقل کاری که کرد توسعه شبکه های دیجیتالی بود که تا حد ممکن خوب پیش رفت اما در پایان سال متاسفانه سیاسیت خوبی برای برنامه سازان در آستانه انتخابات پیش گرفته نشد و باز کردن درهای طنز اونهم بعد از چند سال که با خساست با این موضوع برخورد می شد باعث شد تا مردم یه کم نسبت به سیاستهای تلویزیون جبهه بگیرن اما در کل سال 90 سال آرومی برای تلویزیون و رسانه ملی بود.

با شروع سال جدید تلویزیون به سیاق گذشته برنامه های نوروزی خودشو پخش کرد برنامه هایی که گاهی خوب بودن و گاهی مخاطب رو واپس زده می کردن. متاسفانه کیفیت سریالهای طنز امسال اونچنان که باید خوب نبود و واقعا مخاطبو اقناع نمی کرد. سریالهای چک برگشتی از شبکه یک ، سریال سیر و سرکه از شبکه دو ، سریال دست بالای دست شبکه سه و سریال فراموشی از شبکه پنج سیما پخش شدند در این میون برنامه هایی مثل کسی خوابه و لبخند بی لهجه از شبکه یک و کلاه قرمزی 91 از شبکه دو سیما هم پخش می شدند.

متاسفانه از میون سریالهایی که نام بردم تنها سریال چک برگشتی  قابلیت دیدن داشت و بقیه سریالها واقعا شایسته پخش نبودند یا کمی با اغماض از قوت آنچنانی برای جذب مخاطب برخوردار نبودن. واقعا باید از آقای ایرج طهماسب عزیز برای تولید برنامه کلاه قرمزی تقدیر و تشکر کرد که هم تونست با مخاطبین کودک خودش ارتباط برقرار کنه و هم طیف وسیعی از بزرگسالانو با خودش همراه کنه. از طرف دیگه باید با اقتدار گفت موفقترین برنامه های طنز امسال همان بازپخش مجدد برنامه های مهران مدیری بود که یکی بعد از گذشت قریب به ده سال از تاریخ پخشش و دیگری حدود 5 سال هنوز هم بیننده های ثابت خودشو داشت و بی اغراق بهترین برنامه های طنز امسال همان پاورچین و مرد هزار چهره بودن نه برنامه سطحی و بی محتوای کسی خوابه که توهین روشن به شعور مخاطب بود.

متاسفم از اینکه بگم در آغاز سال 91 تلویزیون نتونست نمره قبولی رو از مخاطبین خودش بگیره هر چند نباید تلاشش اون رو هم برای پر کردن اوقات فراغت بینندگانش نادیده گرفت.

راستی تا یادم نرفته از شگفتی های برنامه های نوروز سال 91 پخش برنامه ای به نام سین مثل سریال بود که 10 سال سریالهای شبکه یک رو مورد بررسی و به نقد بینندگان خودش گذاشت. هر چند این تلاش کار جدیدی به حساب میومد اما کاستی های فراوونی داشت که در مجالی دیگه به اون خواهم پرداخت.

از اینکه اولین مطلب سال 91 اینقدر طولانی شد عذرخواهی میکنم و بازهم آرزو می کنم بهترین روزهای زندگیتونو در سال جدید تجربه کنید.

                                              

                                                     با احترام : س _ خ

جمعه هجدهم فروردین 1391 :: 18:36 ::  نويسنده : سوره خوشیاران ـ ابوذر باقر سلیمی
سلام به دوستان خوبم. دیگه انقدر عجایب تو برنامه های سازمان صدا و سیما زیاد شده که صدای منی که سعی میکنم کمتر به این موارد توجه کنم و درباره شون ننویسمم در میاره. والله خوبه جایی کار می کنم که روند تصویب طرحارو برای تولید فیلم و سریال میدونم وگرنه از تعجب حرفا و کارایی که اخیرن در برخورد با آثار نمایشی تولیدی انجام میشه ( تا ثریا ، شیدایی ،... و اخیرن تله فیلم سپیده) حتما یه شاخ چند متری رو سرم سبز می شد. تا اونجا که ما میدونیم(البته منکر راه های در رو نمیشم) یه طرح برای تولید در کارگروههای تخصصی و زیر نظر کارشناسان خبره بررسی میشه و بعد از طی تمام مراحل تولید میشه و مطمئنن مسئولان مربوطه هر شبکه و مقام بالاتر از اونها( در تولید برنامه های ویژه، مناسبتی و نود شبی) در جریان تولید قرار دارند و از همه جالبتر اینکه ضوابطی وجود داره که در اونها تمامی بایدها و نبایدها و تمامی خط قرمزها در اونها اشاره شده و در طول فرایند طول( از بررسی طرح تا تولید) به برنامه سازان گوشزد میشه حال با تمام این توضیحات سانسورهایی که برای دو سریال تا ثریا ، شیدایی و پایان داستان تله فیلم سپیده( که انصافا تله فیلم زیبا با بازی بسیار زیبای آرش مجیدی{بازیگر مورد علاقه من به دلیل بازیهای قوی عاشقانه} و پریوش نظریه ) صورت گرفت به نظر من انتهای بی دقتی تمامی عواملی که از تولید این کارها اطلاع داشتند را می رسونه. من نمیگم مخاطب مهم نیست چون مطمئنن اونقدر دقیق به اندازه کسانی که اهل فن هستند متوجه پرشها و پایانهای بی سر وته کارها نمیشن که به نظر من تمامی برنامه سازان مدیون مخاطبان هستند اما خواهش میکنم به عنوان یکی از کوچکترین اعضا جامعه برنامه سازان به شعور مخاطبان توهین نفرمایین. درست محتوا و پایان تلخ این آثار باعث این جرح و تعدیل ها شده اما بهتره این دقت ها از همان ب بسم الله صورت بگیره تا بیینده بی گناه در پایان کار دچار سرخوردگی نشه. بیاین خودمونو بذاریم جای مخاطب بنده خدا آیا دوست دارین قریب به 2000 دقیقه کم کم سر کار بره و آخر سر دچار سر خوردگی و پوچی بشه. گاهی حق میدم به بعضیا که میگن ما تلویزیون خودمونو نگاه نمیکنیم والله اگه قراره به سریال چند صد دقیقه ای آدم بذاره سر کار آدم خودش به کارای خودش برسه بهتره و در انتها یه خواهش از مدیران سازمان هر چند امیدی به خواندن مطالب توسط هیچکدام از این عزیزان ندارم اما به امید اینکه کسی به گوش این عزیزان برسونه ازشون میخوام تولید برنامه های طنز سازمانو بیشتر کنن من یادمه تو ترم دوم برنامه سازی درسی داشتیم با عنوان ارتباط جمعی با یکی از بهترین اساتیدی که من در طول دوره دانشجوییم داشتم خانم دکتر صابر آملی که هر جا هستند امیدوارم سلامت باشن، ایشون میگفتن که پخش برنامه های طنز مثل سوپاپ اطمینان برای جامعه میمونه چون بیننده شب پس از گذروندن یه روز کاری سخت با استرسها و نگرانیهای فراوون پای تلویزیون میشینه که خودشو به لحاظ روانی تخلیه کنه و بهترین راه دیدن برنامه های طنزه که متاسفانه مدیران سازمانی مدتیه از این امر غافل موندن و من امیدوارم حواسمونو بیشتر در ارتباط با مخاطبانمون جمع کنیم.
                                                                        س _ خ
                                                            

پنجشنبه ششم بهمن 1390 :: 23:43 ::  نويسنده : سوره خوشیاران ـ ابوذر باقر سلیمی

سلام امیدوارم حال همگی دوستان خوب باشه. امان از مشغله کاری و  دوری از علائق اما به هر حال آدم همیشه به خونه خودش بر میگرده و با اینکه خیلی دور میمونم از وبلاگم که خیلی م دوستش دارم اما سعی می کنم هر از چندگاهی با به دست آوردن یه سوژه جالب میام. چند وقتیه که اتاق کارم عوض شده و دوباره به تلویزیون تو ساعت کاری دست پیدا کردم و این موضوع باعث میشه تا من از برنامه های روزانه تلویزیون مطلع بشم و به دلیل سر و کار داشتن با آثار نمایشی تقریبا مجبورم که تمام کارهای نمایشی رو رصد کنتم پس چاره ای نیست جز دیدن فیلمها و سریالهای تلویزیون. به هر حال ما در روز شبکه نمایشو زیاد نگاه می کنیم. هفته پیش من در حال کار بودم و گاهی سرمو بالا می آوردم و نگاهی به فیلم می انداختم سه چهار باری که سر بلند کردم با صحنه های وحشتناک فیلم مواجه شدم. جالب اینجا بود که زیر فیلم محدودیت سنی تماشای فیلم قید نشده بود و این فیلم واقعا مناسب زیر سن ۱۶ سال نبود. اون روز گذشت و اون فیلم تموم شد تا رسیدم به عصر ، من اصولا فیلمهای خارجی رو از شبکه های داخلی نگاه نمی کنم چون خیلی جرح و تعدیل داره و گاهی باعث میشه کل داستان تغییر پیدا کنه و اینطوری اعصابم خرد میشه پس ترجیح میدم اصل فیلمهارو خودم پیدا کنم و ببینم اما اونروز از شانس بد البته باید بگم حواسم نبود در کنار اینکه داشتم با همسرم صحبت می کردم یه گوشه چشمی هم به تلویزیون و فیلمی که از شبکه دو داشت پخش می شد داشتم، صدای تلویزیون هم در حدی بود که دیالوگهارو به راحتی می شنیدم که یهو چشمام چهار تا شد بازیگر مرد به مردی دیگه دو بار به صورت بسیار واضح گفت: دهن گالتو ببند تقریبا جای شاخی که درآورده بودمو به خوبی حس می کردم نمیدونم اما تا جایی که من تو همین سازمان کار کردمو با محدودیتها آشنا هستم قبلا اینگونه دیالوگها که در اون فحش وجود داشت حذف میشد البته بگذریم که در حال حاضر فیلمها و سریالهای خودمونم از این قضیه مبرا نیستن و آدم جرات نمیکنه بچه شو تنها جلوی تلویزیون تنها بذاره چون بدآموزیش از ماهواره کمتر نباشه نمیگم بیشتر نیست که برابره. با شنیدن این دیالوگ که به وضوح ادا شده و به گوش رسیده بود بدجور جوش آوردم. نمیدونم آخه مایی که مدعی فرهنگ و ادب و نزاکت هستیم مطمئنا باید تلویزیونمون از این جور مطالب مبرا باشه وگرنه واقعا چه فرقی با رسانه های بیگانه داره به هر حال نیم بیشتر مخاطبان تلویزیونو با توجه به نبودن امکانات و تفریحات مناسب کودکان و نوجوانان تشکیل میدن و بیان چنین جملاتی جا انداختن این فرهنگه که این الفاظ اونقدرام که میگن بد نیستنو به همین راحتی تربیت خانواده رو زیر سئوال میبرن. واقعا اگه یه بچه سه ساله همین جمله رو(دهن گالتو ببند) بگه و شما بهش بگین این چه حرف زشتیه که میزنی و اون با زبان کودکی خودش بگه خب تو تلویزیون گفت( با توجه به اینکه ما به اطمینان مناسب بودن برنامه های تلویزیون اونهارو مقابل تلویزیون می نشونی) واقعا چه حرف دیگه ای دارین که بزنین و بد بودن این جمله رو به اثبات برسونین؟

دوشنبه دوازدهم دی 1390 :: 11:30 ::  نويسنده : سوره خوشیاران ـ ابوذر باقر سلیمی
پيوندها